تبلیغات
فداییان قرآن و ولایت - امام على (ع) كنار رسول خدا (ص)

فداییان قرآن و ولایت

بزرگ مردتاریخ

جستجو
لوگو دوستان

 پایگاه مقاومت بسیج نصر
جعبه حدیث

موضوع: پیامبر رحمت(ص) -ائمه اطهار -حضرت امام علی (ع) -

بسم الله الرحمن الرحیم

امام على (ع) كنار رسول خدا (ص)

زندگى امام به چند مقطع زمانى تفسیم مى شود :
1ـ از آغاز , تربیت امام زیر نظر مستقیم رسول خدا (ص) شروع شده و تا رحلت آن حضرت ادامه مى یابد.
در تاریخ , كمتر زمانى را مى توان یافت كه على (ع) در كنار پیامبر (ص) نباشد یا صحنه اى با حضور آن حضرت تحقق پذیرد كه على (ع) درلا آن حضور نداشته باشد. اگر از رابطه ى اخوتى كه بعدها بین پیامبر اكرم (ص) و على (ع) توسط خود رسول خدا (ص) به وجود آمده, بخواهیم تحلیل واقع بینانه اى ارایه دهیم. باید آنها را نشانى از همدمى و همراهى مداوم این دو در تمام ادوار زندگى بدانیم.
امام این همراهى را در جملات متعدد و در قالب تمثیلات زیبایى بازگو مى نماید كه
به ترتیب در خطبه ها 190, 195 و 208 آمده است :
” و لقد كنت اتبعه اتباع الفصیل اثر امه“
من همچون نوزاد شترى كه به دنبال مادرش مى رود , پیرو و دنباله رو پیامبر بودم .
نیتجه ى چنین پیوند عمیق و محكم در میان آن دو, همان بود كه مى فرماید :
 

” انى لم اردّ على اللّه و لا رسوله ساعة قطَ “.

حتى لحظه اى در مقابل خدا و رسولش اظهار مخالفت نكردم.

بسم الله الرحمن الرحیم

امام على (ع) كنار رسول خدا (ص)

زندگى امام به چند مقطع زمانى تفسیم مى شود :
1ـ از آغاز , تربیت امام زیر نظر مستقیم رسول خدا (ص) شروع شده و تا رحلت آن حضرت ادامه مى یابد.
در تاریخ , كمتر زمانى را مى توان یافت كه على (ع) در كنار پیامبر (ص) نباشد یا صحنه اى با حضور آن حضرت تحقق پذیرد كه على (ع) درلا آن حضور نداشته باشد. اگر از رابطه ى اخوتى كه بعدها بین پیامبر اكرم (ص) و على (ع) توسط خود رسول خدا (ص) به وجود آمده, بخواهیم تحلیل واقع بینانه اى ارایه دهیم. باید آنها را نشانى از همدمى و همراهى مداوم این دو در تمام ادوار زندگى بدانیم.
امام این همراهى را در جملات متعدد و در قالب تمثیلات زیبایى بازگو مى نماید كه
به ترتیب در خطبه ها 190, 195 و 208 آمده است :
” و لقد كنت اتبعه اتباع الفصیل اثر امه“
من همچون نوزاد شترى كه به دنبال مادرش مى رود , پیرو و دنباله رو پیامبر بودم .
نیتجه ى چنین پیوند عمیق و محكم در میان آن دو, همان بود كه مى فرماید :
 

” انى لم اردّ على اللّه و لا رسوله ساعة قطَ “.

حتى لحظه اى در مقابل خدا و رسولش اظهار مخالفت نكردم.
این نزدیكى و قرابت , فرصتى بود تا امام از دریاى بیكران علوم و دانش هاى رسول خدا بهره ى وافى برگیرد, چنانكه مى فرماید :
 

” و كان لا یمرنى من ذلك شیء الا سألته عنه و حفظته“ .

به تكته ى مبهم و نامعلومى برنخوردم جز آن كه درباره ى آن, از رسول خدا سؤال كردم و پاسخ آن را در خاطرم نگه داشتم .
طبیعى است كه اگر پیامبر (ص) شهر علم باشد, على (ع) باید باب آن به حساب آید;
چرا كه او تنها كسى بود كه به طور مداوم و پیوسته, با چنان دریایى از علم, رابطه ى مستقیم داشت.
پیامبر (ص) على را به برادرى خویش برگزید تا این رابطه استوارتر شود و درمقابل بیان این همتایى و برادرى فرمود : ” على منى“ و جبرئیل گفت : ” انامنكما مردم كه چنین ارتباطى را مى دیدند , على را واسطه ى خود با پیامبر (ص) قرار داده و پرسش هاى خود را از طریق او از پیامبر (ص) مى پرسیدند.
بنا به نقل “ الانساب الاشراف” , ابو سعید خدرى در توصیف این رابطه مى گفت :
” كانت لعلی دخلة لم تكن لأحد من الناس“ ; على (ع) وقت ملاقات خاصى با رسولخدا (ص) داشت كه براى هیچكس دیگر چنین منزلتى وجود نداشت” .
وقتى از امام سؤال مى كردند كه چرا بیش از دیگر صحابه, از پیامبر (ص) حدیث نقل مى كند , پاسخ مى داد :
 

” لأنَی كنت اذا سألته أنبانى و اذا سكت ابتدأنى“

براى اینكه وقتى من از او سوال مى كردم, او پاسخ مرا مى داد و وقتى من ساكت مى گشتم او خود آغاز به سخن مى كرد.
از جمله شواهد دیگرى كه به وجود چنین رابطه اى با پیامبر (ص) و اثرات بارز آن در علم امام گواهى مى دهد, آگاهى امام به شأن نزول آیات قرآنى و تفسیر دقیق آنهاست.
” و اللّه ما نزلت آیة اّلا و قد علمت فیما نزلت و این نزلت“
قسم به خدا, آیه اى فرود نیامد مگر آن كه من آگاهم كه درباره ى چه و در كجا فرو آمده است.
سراسر دورانى كه پیامبر (ص) به تبلیغ و اعلام رسالت اشتغال داشت, امام مى كوشید تا یاورى فداكار براى آن حضرت باشد. وقتى فرمان انذار علنى به رسول خدا (ص) رسید و او خواست خویشانش را به اسلام فرا خواند, على (ع) به عنوان بازوى رسول خدا (ص) مقدمات مجلس را تهیه دید و خود در میان آن جمع, اظهار وفادارى اش را باز تاكید نمود.
هنگامى كه افرادى چون ابوذر , در مكه سرگشته به دنبال خانه ى پیامبر (ص) مى گشتند, على (ع) به عنوان جوانى شجاع با رعایت تمام شیوه هاى دقیق حفاظت, آنان را مخفیانه به محل زندگى رسول خدا مى برد.
وقتى پیامبر (ص) گرفتار محاصره ى اقتصادى و قطع روابط خانوادگى با قریش شد و در شعب ابى طالب محصور بود, على (ع) با هزاران زحمت و با طى راه هاى صعب و دشوار , به تهیه مواد غذایى براى پیامبر (ص) و دیگر همراهان مى پرداخت.
زمانى كه پیامبر (ص) به سوى طائف و دیگر نقاط حومه ى مكه مى رفت وظیفه ى خویش را در ابلاغ پیام الهى به انجام رساند, این على (ع) بود كه همراه او مى رفت تا پیامبر (ص) تنها نماند و او را در مشكلات و گرفتارى هاى احتمالى یارى رساند.
مشركین كه تحت فشار تبلیغ اسلام قرار گرفته و ادامه ى كار رسول خدا (ص) را موجب اضمحلال قدرت خویش دیدند, دست به توطئه قتل پیغمبر زدند. یار فداكار رسول الله (ص) با پیامبر (ص) طرحى را براى مقابله با این توطئه ریختند, طرحى كه نیاز به فداكارى داشت.
على (ع) آنقدر عاشق پیامبر (ص) بود كه از جان و دل پذیرفت تا خود را در معرض خطر قرار دهد و پیامبر (ص) را از خطر برهاند.
هنگامى كه پیامبر (ص) به مدینه هجرت فرمود, از آنجا كه على (ع) نزدیكترین فرد به رسول الله بود, علاوه بر وظیفه اى كه در جهت بازگرداندن امانات مردم (كه نزد پیامبر بود) داشت, به همراه خانواده پیامبر (ص) كه در میان تهدید مشركین گرفتار بودند, پس از چند روز به طرف مدینة النبى به راه افتاد و پیامبر (ص) در نزدیكى یثرب آنقدر تامل كرد تا برادرش على (ع) از راه برسد و به همراه او به مدینه وارد گردد.
این روابط با ازدواج على (ع) با دختر گرامى رسول خدا (ص) , فاطمه زهرا (س) استحكام بیشترى یافت. ثمره ى این ازدواج فرزندانى بودند كه پیامبر (ص) با تمام وجودش آنها را دوست داشت و اولاد خویش مى خواند این تنها به خاطر فاطمه نبود كه به خاطر على (ع) نیز بود.
 

یاد ایام جلد (2)


برچسب ها: امام على (ع)، رسول خدا (ص)،

نوشته شده در سه شنبه 9 آذر 1389 توسط مجتبی نباتی
مقام معظم رهبری

نویسندگان
آمار سایت
Blog Skin